Z dumą informujemy, że Wiktoria Lejkowska uczennica klasy VIa naszej szkoły została wyróżniona w XXII Ogólnopolskim Konkursie dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” w kategorii praca literacka.
Konkurs ten od wielu lat stanowi ważną inicjatywę edukacyjną i wychowawczą, angażując uczniów z całej Polski do podejmowania refleksji nad wartością życia człowieka. Uczestnicy mają możliwość wyrażenia swoich przemyśleń poprzez różnorodne formy artystyczne, takie jak prace literackie, plastyczne czy multimedialne.
W tegorocznej edycji uznanie jury zdobyła uczennica naszej szkoły, której wiersz znalazła się w gronie pięciu nagrodzonych na Jasnej Górze prac literackich. Wiktoria w swym utworze w sposób subtelny, a zarazem bardzo poruszający, ukazała piękno i kruchość życia oraz potrzebę jego ochrony. Jej tekst poetycki skłania do refleksji nad odpowiedzialnością za drugiego człowieka i przypomina, jak wielką wartością jest każda chwila.
Serdecznie gratulujemy Wiktorii osiągnięcia oraz życzymy jej dalszych sukcesów, rozwijania pasji literackiej i nieustającej inspiracji do tworzenia kolejnych wyjątkowych utworów. Jesteśmy przekonani, że to dopiero początek jej drogi artystycznej.
Wiktoria Lejkowska
Każde życie ma wartość
Każda istota ma prawo żyć w świecie przyjaznym, by godnie w nim być. W dużej mierze zależy to od nas, jak będzie wyglądał przyszłości czas.
Dlatego dbajmy o siebie co dzień, kochajmy, chrońmy każdy nasz cień. Niech będzie czysty, szczęśliwy, zdrowy, bo życie to skarb - dar winien być czczony!
Uśmiech i gest, choć tak niewielki, potrafią zmienić świat na wielki. Sprawiają, że życie jaśniejsze się staje i więcej w nim dobra ludziom pozostaje.
Pomóż starszym, gdy pomocy potrzeba, zrób im zakupy - to gest jak z nieba. Pozdrów sąsiada, zatrzymaj się chwilę, tak właśnie rodzą się dni bardziej miłe.
Daj schronienie dziecku bez domu, okaż mu serce, pomóż po swojemu. Troskliwa opieka, ciepła dłoń - czasem znaczą więcej niż wszechświata ogrom!
A zimą, gdy mróz i śnieg biały, pomóż bezdomnym, starszym, otępiałym. Garść dobra — to niewielki trud, a dla nich ratunek, nadzieja i cud.
Tak sobie myślę i czuję wciąż, że szacunek należy się każdej z rąk. Bez względu na kolor skóry czy kraj, religię, zwyczaje — pamiętaj, trwaj!
„W wychowaniu chodzi właśnie o to, ażeby człowiek stawał się coraz bardziej człowiekiem (…), ażeby również umiał bardziej być nie tylko z drugim, ale i dla drugich.”
sekretariat@spbrzostek.pl
14 68 30 313
