Pamięć, która łączy pokolenia. Dziesiąta kwesta na rzecz ratowania zabytkowych nagrobków
1 listopada 2026 roku, w uroczystość Wszystkich Świętych, na cmentarzu parafialnym w Brzostku odbyła się dziesiąta już kwesta na rzecz ratowania zabytkowych nagrobków. Wśród osób, które włączyły się w tę piękną i potrzebną inicjatywę, nie zabrakło przedstawicieli społeczności Szkoły Podstawowej w Brzostku. Jak co roku, przy zbiórce pieniędzy dyżurowali nauczyciele oraz uczniowie klas IV–VIII, z zaangażowaniem zachęcając odwiedzających cmentarz do wsparcia wspólnego dzieła.
Tegoroczna zbiórka została przeznaczona na renowację dwóch cennych nagrobków: księdza Antoniego Stańko oraz rodziny Cielelenkiewiczów. Dzięki hojności odwiedzających cmentarz udało się zebrać ponad 13 tysięcy złotych. To piękny dowód na to, że mieszkańcy i goście Brzostku dostrzegają wartość wspólnej troski o lokalne dziedzictwo. Udział szkoły w kweście nie jest jednorazowym przedsięwzięciem. Nasza społeczność od początku istnienia tej inicjatywy, wspólnie z przedstawicielami władz samorządowych i innymi mieszkańcami, włącza się w zbiórkę, dając wyraz troski o miejsca pamięci oraz materialne ślady przeszłości. Obecność nauczycieli i uczniów na cmentarzu 1 listopada stała się już ważnym elementem szkolnego zaangażowania w życie lokalnej społeczności. Takie działania mają szczególną wartość również dla młodego pokolenia. Uczą wrażliwości, odpowiedzialności i bezinteresownej pomocy, a przede wszystkim pokazują, że pamięć o tych, którzy odeszli, można wyrażać nie tylko poprzez zapalenie znicza, lecz także przez konkretne działania na rzecz zachowania śladów ich życia i historii.
Organizatorem kwesty była Parafia Brzostek. Dziękujemy wszystkim nauczycielom i uczniom, którzy poświęcili swój czas, a także osobom odwiedzającym cmentarz za każdy datek i życzliwość. Dzięki wspólnemu zaangażowaniu możemy ocalić od zapomnienia kolejne zabytkowe nagrobki, będące ważną częścią historii Brzostku. Pamięć o przeszłości jest naszym wspólnym dziedzictwem, a troska o jej zachowanie – zadaniem, które łączy pokolenia.
„W wychowaniu chodzi właśnie o to, ażeby człowiek stawał się coraz bardziej człowiekiem (…), ażeby również umiał bardziej być nie tylko z drugim, ale i dla drugich.”