Próby literackie - A-TO-MY

A-TO-MY
Internetowa Gazetka Szkoły Podstawowej w Brzostku
Title
Przejdź do treści
Krzesło

Stare krzesło w klasie stało,
Żadne dziecko go nie używało.
Zapomniało, jak to jest,
Gdy ktoś na nim siedzieć chce.

Pewnego dnia przyszła
Dziewczynka wielkości karła,
Na krześle siadła
I wygodnie się oparła.

Po lekcjach krzesło znów samo zostało
I tak innym siedziskom opowiadało:
- Ta dziewczynka leciutka była,
5 kilo chyba ważyła
I w ogóle się nie kręciła.

Na nieszczęście przyszedł czas na wymianę,
Stare krzesło na śmietnik trafiło,
Gdzie za dziewczynką bardzo tęskniło.

Natalia

SMUTNA ŁAWKA
         Och! Mam już dosyć tych dzieciaków i tej całej szkoły. Co chwila coś na mnie rysują korektorami i robią mi tatuaże. Jakby tego było mało, jeszcze na moich nogach zawieszają jakieś ciężary, w których nie wiadomo co noszą. To bardzo boli. Kładą na mnie jakieś dziwne rzeczy – piórnik, miliony książek, zeszytów i już sama nie wiem, co jeszcze. Jedyną fajną opcją jest to, że mogę się czegoś nowego nauczyć od nauczycieli (bo przecież uszy jeszcze mam!). Jestem bardzo wrażliwą, smutną ławką, ponieważ nikt nie zwraca uwagi na to, że ja tu stoję od lat, meczę się, a oni traktują mnie, jakbym była niewidzialna. To jest bardzo nieprzyjemne. Taką ławką jak ja nikt się nie interesuje! Mam dość tatuaży, ciężarów na nogach, książek, piórników! Mam dość wszystkiego! Ale kto mi pomoże, skoro jestem tylko ławką! Tylko ławką…
Milena Kapała
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit.
Wróć do spisu treści